Wieloletnia obserwacja uszkodzenia słuchu w przebiegu ropnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u dzieci
Long-term follow-up of the hearing loss in children as sequelae of bacterial meningitis
Iwona Mozer-Lisewska, Wojciech Służewski, Andrzej Obrębowski, Waldemar Wojnowski, Piotr Swidzinski
Neurol Dziec 2001; 10, 20: 81-96
STRESZCZENIE
Niedosłuch jako następstwo bakteryjnego zapalenia opon m-rdz. (bzom-rdz.) w populacji pediatrycznej jest oceniany na około 6,5%, a w wieku szkolnym na 3-5,4%. Celem pracy było ustalenie częstości występowania niedosłuchu na własnym materiale oraz analiza ewolucji zaburzeń słuchu w okresie kilkunastoletnim. Badaniami objęto 71 pacjentów leczonych w latach 1980-1985 z powodu bzom-rdz. (średnia wieku 8,3 lat), którzy zgłosili się do kontroli w okresie 14-19 lat od przebycia bakteryjnego zapalenia opon m-rdz. U 69 nie stwierdzono zaburzeń słuchu. U pozostałych dwóch pacjentów (1,5%), tych samych, u których 14 lat temu w przebiegu ostrej fazy bzom-rdz. rozpoznano znaczny niedosłuch, potwierdzono to rozpoznanie. Przy zastosowaniu audiometrii tonalnej oraz audiometrii od-powiedzi elektrycznych z pnia mózgu (BERA) rozpoznano w jednym przypadku znaczny obuuszny niedosłuch na pograniczu głuchoty o umiejscowieniu pozaślimakowym i w jed-nym przypadku jednostronną głuchotę o umiejscowieniu ślimakowym. Porównując aktualne wyniki BERA z uzyskanymi 14 lat wcześniej stwierdzono nieewolucyjny charakter uszkodzeń. Obserwacje te wskazują na konieczność rutynowych badań słuchu metodą audiometrii obiektywnej u wszystkich dzieci chorujących na bzom-rdz. i w przypadku stwierdzenia głuchoty pochodzenia ślimakowego, z uwagi na nieodwracalność zmian, podejmowania w krótkim czasie leczenia przyczynowego metodą wszczepu doślimakowego.
Słowa kluczowe: bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zaburzenia słuchu, dzieci.
ABSTRACT
Hearing difficulties as a sequelae of bacterial meningitis was observed in about 6,5% ofall children and 3-5,4% of children with bacterial meningitis in school age. The aim ofthe study was to determine the sensorineural hearing loss rate in our material and the analysis of the outcome of this sequelae in the long-term follow-up. We analysed 71 patients hospitalised in the years 1980-1985 for bacterial meningitis (mean age range was 8,3 years), which were asked 14-19 years later for control neurological examination to review the outcome of sensorineural hear-ing loss. In 69 patients we didn'tfind any hearing difficulties. In remaining 2 patients (1,5%) -the sames who aiready had the diagnosis of deafness in the acute phase of bacterial meningitis -we confirmed the diagnosis. Using both methods - ciassic audiometry and brainstem electric response audiometry (BERA) - we confirmed in one case the diagnosis of bilateral deafriess with retrocochlear localisation and in the other case the unilateral cochlear deafness. The com-parison of two results of BERA, which first was performed in the acute phase of the illness and the second 14 years later, showed nonevolutive caracter of hearing disorders. These obsen/a-tions suggests the necessity of early rutine hearing analysis by objective audiometry all children suffering from bacterial meningitis. If the severe sensorineural hearing loss with cochlear locali-sation is confirme, in the context of its irreversible character, the rapid treatment by the cochlear implant is indicated.
Key words: bacterial meningitis, hearing loss, children
Scholar Google
PubMed